Home

Μόνο του

Leave a comment

papaki 1.jpg

Το είδαμε να ταξιδεύει μόνο του στο αφιλόξενο λιμάνι μας και ανησυχήσαμε, ότι θα χαθεί. Μα αυτό γρήγορα βρήκε την πορεία του. Στράφηκε προς τον ήλιο και ακολούθησε το μονοπάτι που χαράζουν οι ακτίνες του. Σίγουρα, αυτή η επιλογή του δεν θα το προδώσει!

papaki 2.jpg

Advertisements

Καλό μήνα

Leave a comment

december.jpg

Ο Δεκέμβριος ήρθε με όλη του τη δύναμη!

Ο μήνας που θα γεμίσει το σπίτι μας ξανά παιδιά!

Αυτές οι μέρες του Νοέμβρη …

Leave a comment

glasgow.jpg

… κυλούν αργά, μαρτυρικά αργά.

Ίσως γιατί κοντεύουν να έρθουν αλλά ακόμα δεν είναι εδώ.

Ίσως επειδή λείπουν κάποιες μέρες, αλλά τις μετράω ότι είναι ήδη πολλές.

Ίσως γιατί το skype, το viber, το messanger δε φτάνει, τελικά, να τα φέρει κοντά κι ας λέμε όλοι μας: “κάθε μέρα τα βλέπω και είναι σα να τα έχω εδώ”.

Λόγια παρηγοριάς τα διαδικτυακά μηνύματα, ώστε να καταφέρουμε να αντέξουμε ακόμα 2-3 εβδομάδες, μέχρι το όνειρο να γίνει πραγματικότητα, να τα σφίξω, επιτέλους, ξανά στην αγκαλιά μου!

Η τρομοκρατία του καιρού

Leave a comment

kairos.jpg

Πραγματική τρομοκρατία αποτελεί πια το δελτίο καιρού! Κλεισμένοι στα σπίτια μας, δύο μέρες τώρα, με κλειστά σχολεία και αναβολή πάσης φύσεως εργασίας ή ταξιδίου, περιμένουμε την επέλαση του Ζήνωνα, του κυκλώνα της Μεσογείου!

Την παραπάνω φωτογραφία την τράβηξα χθες, όταν βγήκα δειλά δειλά από το σπίτι μου να κάνω κάποια ψώνια, να προλάβω πριν έρθει η κακοκαιρία …

Τόσα πολλά υπάρχουν γύρω μας να μας αγχώνουν και να μας ταλαιπωρούν που είναι κρίμα να φοβόμαστε ακόμα και τον καιρό!

 

Δέματα

Leave a comment

demata

Συχνές αποστολές προς Γλασκώβη και κάθε φορά εύχομαι να μπορούσα να μπω κι εγώ μέσα! Να ταξιδέψω μέχρι το σπίτι ή την εστία σας. Να σας αγγίξω λιγάκι και μετά ας γύριζα αμέσως πίσω…

Κολυμπητής μεγάλος

Leave a comment

IMG_20170625_063623.jpg

Έτσι αποκαλούσε ο Νίκος τον εαυτό του, όταν έμαθε να κολυμπάει μόνος του. Τώρα, άξια, ο τίτλος αυτός περνάει στον Dreamer!

Λατινικά

Leave a comment

latinika.jpg

Το πρωί ξύπνησε με κέφι. Τελευταία μέρα. Μετά, ένα ολόκληρο καλοκαίρι απλώνεται στα πόδια τους, μία ολόκληρη ζωή μπροστά τους. “Άντε να τελειώνουμε! Να πάμε παρακάτω. Παρατράβηξε όλο αυτό …” λέει καθώς ενυδατώνει τα χείλη της και βάζει τσιμπιδάκια στα μαλλιά της. Στο δρόμο γελάει με τα αστεία μου.

Επιστρέφω σπίτι και ανοίγω το ψυγείο. Μέρες τώρα περιμένω να φτιάξω αυτό το γλυκό. Θα εγκαινιάσουμε τη “μεγάλη έξοδο” με την αγαπημένη μας καραμελέ!

Older Entries