Home

“Πικρός” καφές

Leave a comment

Τι την ήθελα εγώ την έξοδο; Μεσημεριάτικα να τρέχω στα in καφέ των προαστίων της πόλης μας;!
Αφού δεν το μπορώ! Η ραστώνη των καφενίων δεν με ξεκουράζει, αντιθέτως με κουράζει! Όλα εκείνα τα αργόσυρτα καπνίσματα και οι συζητήσεις οι διάφορες … οι αδιάφορες, με κάνουν να θέλω να φύγω τρέχοντας!
Βρέθηκα, λοιπόν, τις προάλλες, εγκλωβισμένη, σε μια μεγάλη παρέα να πίνω έναν άθλιο καφέ. Παρήγγειλα φίλτρου, αλλά μάλλον το φίλτρο τους θα είχε τρυπήσει ή δεν θα είχαν -τί να υποθέσω;- και μου τον έφεραν αφιλτράριστο! Μέσα κολυμπούσε ο καφές … μα ντράπηκα να κάνω φασαρία και τον ήπια!
Να πάρουμε και γλυκό; Όχι! ποτέ! σε αυτό το chic μαγαζί τα γλυκά είναι βόμβες κρέμας γάλακτος και βουτύρου! Τους έκανα τη χάρη να πιω τον (ξέπλυμα) καφέ τους! Δεν θα τους κάνω και τη χάρη να καταστρέψω το στομάχι μου!
είχε πια νυχτώσει και ακόμα μια σύγχυση κυρίευε το μυαλό μου

Κατάφερα να ξεφύγω από το γλυκό, όχι όμως και από τις συζητήσεις που ακολούθησαν. Αναλύσεις επί αναλύσεων. Ένα είδος chic κουτσομπολιού. Ξεγλιστρούσε η κουβέντα από τα σοβαρά και κατέληγε, πάντα, στα γελοία, τα οποία προσπαθούσε να προσεγγίσει με ύφος εκλογικού αναλυτή.

Από πού να το σκάσω για να μη σκάσω; αναρωτιόμουν ψάχνοντας ολόγυρα μια πρόφαση εξόδου. Από τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, τις περισσότερες φορές, με σώζουν τα παιδιά μου. “Μμμ, πρέπει να φύγω, γιατί θα συνοδεύσω την κόρη μου σε ένα πάρτυ …” είπα τελικά και καθόλου δεν ντρέπομαι που δεν ήταν απολύτως αλήθεια (το πάρτυ θα γινόταν σε δυο ώρες).
Στην επιστροφή με το αμάξι, έβαλα τέρμα τη μουσική για να αποτοξινώσω τα υποδεκτικά όργανα της ακοής μου από τις χαζομάρες που άθελά τους προσλάμβαναν τόση ώρα. Άνοιξα, επίσης, τέρμα τα παράθυρα για να διώξω από πάνω μου την καπνούρα την πραγματική, αλλά και αυτή της πολυπραγμοσύνης τους!

Διαφορετικές επιδιώξεις

Leave a comment

Το Σαββατοκύριακο καθένα από τα μέλη της μικρής μας οικογένειας έχει τα δικά του σχέδια.

Ο Ν. επιθυμεί να περνάει όλο το Σαββατοκύριακο μπροστά από τον υπολογιστή. Το Σάββατο που ξέρει ότι πρόκειται για free day ξυπνάει σχετικά νωρίς, τρώει ένα μικρό πρωινό και μετά αναλαμβάνει έργο: πίστες που πρέπει να περάσει, πόντους που πρέπει να αποκτήσει, chat με φίλους μακρινούς ή ντόπιους, παιχνίδια μοναχικά ή διαδικτυακά. Την Κυριακή, που τον ζώνουν τα φίδια για το διάβασμα της Δευτέρας, πέφτει σε λήθαργο και αν δεν ανοίξω εγώ το παράθυρο είναι ικανός να κοιμάται μέχρι το μεσημέρι.

Η Ν. θέλει Σαββατοκύριακα γεμάτα περιπέτειες με φίλους της. Ποιος θα την καλέσει, ποιον θα καλέσει; Όταν δεν έχει τί να κάνει, μου προτείνει να φτιάξουμε γλυκά. Κι αν κάνω κάτι άλλο και δεν μπορώ εκείνη τη στιγμή, ανοίγει τη θήκη με τα CD και ξεθάβει ταινίες που έχει δει τουλάχιστον είκοσι φορές!

Ο Γ. επιλέγει ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο ham activities. Ως γνήσιος ραδιοερασιτέχνης μένει πιστός στο πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδινό διασυρματικό ραντεβού του με άλλους ραδιοερασιτέχνες.

Ο Flaffy αραχτός έτσι κι αλλιώς κάθε μέρα, παραμένει το ίδιο αραχτός και το Σαββατοκύριακο!


Για μένα όμως το διήμερο αυτό είναι γεμάτο ιδέες! Ιδέες για νοικοκυριό, για διακόσμηση και βέβαια ιδέες για διάβασμα με μικρές επαναλήψεις και ευρυματικές ορθογραφίες! Θεωρώ ότι το Σάββατο είναι ιδανική μέρα για μαστορέματα, για μεταφυτέψεις, για το καθάρισμα του ψυγείου κλπ, ώστε να μπει το σπίτι σε μια τάξη, μετά το χάος των πέντε ημερών σχολείου και δουλειάς. Και η Κυριακή είναι καλούτσικη για διάβασμα, σε μια προσπάθεια να συμμαζέψουμε τα γνωστικά κενά της εβδομάδας.

η φωτογραφία της κουζίνας με τη ζηλευτή τάξη καθώς και αυτή με την περιποίηση του φυτού είναι δανεισμένες από το site “better home and gardens”, απ’ όπου παίρνω ιδέες για το “ξεφάντωμα” του Σαββατοκύριακου


Κανένας, όμως, δε συμμερίζεται τις απόψεις μου και αν προσπαθήσω να τις εφαρμόσω με μουρμούρα και λίγη πίεση το μόνο στο οποίο καταλήγω είναι η πολύ απλή διαπίστωση ότι έχουμε διαφορετικές επιδιώξεις!

“Δεν πειράζει μαμά!” με παρηγορεί(;) ο Ν. “όλη η μαγεία μέσα στο χάος κρύβεται! Άσε την τάξη να την ακολουθούν οι μονότονοι!”.

Στη μέση του τριμήνου…

Leave a comment

…όπως λέμε στη μέση του πελάγους!
Εκεί, στο πέλαγος, δέρνεσαι από την αλμύρα και τον αέρα.

Εδώ, στο σχολικό τρίμηνο, “δέρνεσαι” από διαγωνίσματα, τεστ, επαναλήψεις και κάθε άλλου είδους αξιολογήσεις!
Θυμώνει η λογική, κουράζεται η ευαισθησία και το “αίσθημα του καθήκοντος” αποδυναμώνεται.
Η παιδική σπιρτάδα της μικρής μας, χάνεται κάτω από τις τεράστιες εκτάσεις αντιγραφής.
Τα φιλολογικά του “μεγαλύτερου” απαιτούν όμορφα γράμματα και λόγια διατύπωση. Ό,τι χειρότερο για τα αποκλειστικώς αστρονομικά ενδιαφέροντά του!
Όταν βλέπω τα παιδιά μου κουρασμένα, κάνω μία μικρή αναφορά στην αξία της μόρφωσης, για να τους αλλάξω τη διάθεση. Μετά, όταν εκείνα ξαναπιάνουν το μολύβι ή το στυλό στο χέρι τους, σταματάω τη φλυαρία.
Με συνεπαίρνει μία σκέψη μου, την οποία, όμως, δε λέω δυνατά: “όλο αυτό, τελικά, δεν είναι μόρφωση … είναι παραμόρφωση”!

H φωτογραφία δανεισμένη από το site: http://images.easyart.com/i/prints/rw/lg/2/0/Jean-Guichard-Phares-dans-la-Temp-te—K-r-on-205309.jpg