Home

Ζωή με περιπέτεια

Leave a comment

Σκυμμένος πάνω από το χαμηλό τραπεζάκι στο σαλόνι, σχεδόν κουλουριασμένος λύνει τις ασκήσεις του Προγραμματισμού.

“Γιατί δεν πας καλύτερα στο μεγάλο τραπέζι, να έχεις άνεση;” τον ρωτάω.

“Μου αρέσει να ζω με περιπέτεια!”, μου απαντάει γελώντας.

Τέτοιου τύπου “ακροβατικά” βιώνουν, λοιπόν, οι μαθητές της Γ’ Λυκείου!

“Βοημία”

Leave a comment

Βρεθήκαμε είκοσι χρόνια μετά να τρώμε, Σάββατο βράδυ, στο εστιατόριο “Βοημία” στην Αθήνα.

Έμοιαζε σα να μην πέρασε μια μέρα! Μοναδική διαφορά η παρέα μας: συνηθίζαμε να πηγαίνουμε εκεί με φίλους και συγγενείς. Αυτή τη φορά όμως παρέα μας ήταν τα παιδιά μας!

Image

Προφανώς και δεν κατάφερα να αποφύγω τη συγκίνηση! Να τα βλέπω και τα δυο απέναντί μου, ενθουσιασμένα με τις γεύσεις και τις ονομασίες των φαγητών: η Ν. ξετρελάθηκε με το “τρελό τυρί” και ο Ν. με το “ψωμί του διαβόλου”.

Εμείς, οι μεγάλοι, μείναμε πιστοί στην παλιά μας αγάπη, το “ροζμπίφ”! Και βέβαια η μπύρα μας έφτασε σε γυάλινη κανάτα, μία μόνο αυτή τη φορά, αφού οι φίλοι μας οι πότες δεν ήταν μαζί μας!

Θα ξαναπάμε … σίγουρα!

ΥΓ: Οδηγώντας προς το σπίτι, καταμεσής στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (τόσο αγαπημένος δρόμος!) ακούμε, με επιλογή του Νίκου, το “Boemian Rhapsody”.

Απίστευτα απλή υπόθεση η ευτυχία τελικά!

Η φιλοσοφία του αρακά

Leave a comment

Ώρες ολόκληρες περνάμε στο οικογενειακό τραπέζι τις μέρες που τρώμε αρακά!

Ο Νίκος σκαλίζει το πιάτο του και φιλοσοφεί.

Είναι απίστευτο τι μπορεί να σκεφτεί για να καθυστερήσει την κάθε μπουκιά!ARAKASΑναλύει το ρατσισμό, την οικονομία, την παιδεία … Προσεγγίζει συμπεριφορές ανθρώπων και λοιπών ζώων…

Στο τέλος βρίσκει “καταφύγιο” σε φαινόμενα φυσικής και παρασύρει και τον πατέρα του στη συζήτηση, ο οποίος ωστόσο έχει τελειώσει το φαγητό του!

Αλλά ο Νίκος ακόμα τίποτα! Κάθε μικρή μπουκιά και μια μεγάλη ανάλυση!

Γελάει ο νόνος του! Γελάω κι εγώ! Το φαγητό παγώνει!

Η ώρα περνάει! Ευχάριστα … χάρη στην έμπνευση που δίνει ο αρακάς στο παιδί μας!

Back to school again

Leave a comment

sxoleio 1 2005

sxoleio22013

Ασπρόρουχα

Leave a comment

Φέτος το καλοκαίρι έβγαλα τα ασπρόρουχα από τόσων χρόνων συσκευασίες και τα άπλωσα στον ήλιο. Μερικά τα έπλυνα κιόλας για να φύγουν οι κιτρινίλες από την επέλαση των μυκήτων.

Κουβέρτες, τραπεζομάντηλα, σεντόνια, μαξιλαροθήκες…

DSCF0531

Θυμάμαι τότε που τα τακτοποιούσαμε μαζί. Μου έλεγες ποιος είχε φτιάξει το κάθετι και θαύμαζα τη μνήμη σου.

Σου άρεσε η ενασχόληση με αυτού του είδους το παρελθόν. Καθώς τα ξεδιπλώναμε είχες πάντα μία ιστορία να πεις. Την τελευταία φορά μιλούσες για έναν “φύλακα άγγελο”, ο οποίος θα με προσέχει πάντα.

Τότε δεν το είχα συνειδητοποιήσει, αλλά τώρα που έρχονται τα λόγια σου ξανά στη μνήμη μου καταλαβαίνω ότι η γλυκιά σου ανάμνηση είναι ο φύλακας αγγελός μου!

Συνώνυμα

Leave a comment

Στο μάθημα της έκθεσης ο Ν. χρειάζεται να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του.

Ας αρχίσουμε με τη λέξη “μονολιθικός“. Ποιο συνώνυμο αυτής της λέξης σου έρχεται στο μυαλό;

“Μονόπετρο”, απαντά με την άνεση της θετικής του σκέψης!