Home

Leur cadeau

Leave a comment

 

Leur cadeau était une surprise qui nous a fait rêver de l’été dernier!

«Nature & découvertes» était notre magasin adoré dans le centre commercial «Val Thoiry» . Tina s’en souvenait et … voilà ! Thoiry est tout proche, pour encore une fois !

Advertisements

En attendant …

Leave a comment

ton retour!

Συνεχίζουμε!

Leave a comment

“Πόσο ακόμα θα λείπει;” με ρωτάει.

Με τα δακτυλάκια μετράει τις μέρες. Οι δέκα την Κυριακή δεν της φαίνονταν πολλές. Οι τέσσερις χθες βράδυ γίνονται όγκος τεράστιος, που τη βασανίζει! Σμίγει το βάσανο της αναμονής με τη ζέστη και την υγρασία της νύχτας και εμποδίζουν τον ύπνο της. Έρχεται από πάνω και η στεναχώρια για την απώλεια της γιαγιάς του φίλου τους και όλα στο μυαλό τους γίνονται κουβάρι, που η άκρη του καταλήγει σε ένα σωρό ερωτήσεις.
“Ξέρω τι θα μου έλεγε τώρα ο μπαμπάς αν ήταν εδώ. Θα μου έλεγε: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Και αυτό πρέπει να κάνουμε μαμά μου. Να συνεχίσουμε!”

20 χρόνια

Leave a comment

Η τουριστική “ανάπτυξη” της περιοχής ήταν η αιτία που δεν πηγαίναμε πια στην αγαπημένη μας παραλία.
Η “σπουδαία” αρχιτεκτονική παρέμβαση διέλυσε το τοπίο.
Καταπατήθηκαν ακόμα και τα αυτονόητα, όπως η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής.
Ώσπου, ξαφνικά, χθες ένας φίλος μου ανακοινώνει γεμάτος χαρά ότι το ξενοδοχειακό εξάμβλωμα εγκαταλήφθηκε από τον ιδιοκτήτη, διότι επιτέλους έπιασαν τόπο όλες εκείνες οι καταγγελίες περί καταπατήσεων και μη τήρησης βασικών κανόνων ασφαλείας. “Τρέχα, πριν το μάθει όλο το νησί και γεμίσει η παραλία κόσμο!”

Κι έτρεξα! Πήρα τα παιδάκια μας και σε μισή ώρα απολαμβάναμε μία έρημη πεντακάθαρη παραλία.
Έχουν περάσει τουλάχιστον 20 χρόνια, μα είναι σα να βλέπω εμάς τους δυο στη θέση τους!

Τι θέλει η μικρή Αντζελίνα;

Leave a comment

Πλατσουρίζει στα ρηχά, μέσα στο μεγάλο κίτρινο σωσίβιο, πλάι στη γιαγιά της. Οργανώνει την αυριανή μέρα. “Αύριο γιαγιά, θα έρθω με βατραχοπέδιλα. Θα πηγαίνω πάνω – κάτω στη θάλασσα χωρίς αυτό το κουραστικό σωσίβιο. Και θα φτάσω μέχρι τα βαθιά, σαν το παππού, να δω χελώνες”. Η γιαγιά συμφωνεί σε όλα. Καμία απογοήτευση για τη μικρή Αντζελίνα!

Βγαίνει στην ακρογιαλιά, μαζεύει ολόγυρα κουβαδάκι και φτυαράκια και φωνάζει γεμάτη χαρά: “και τώρα ήρθε η ώρα για μαγείρεμα”. Όμως η ώρα είναι ακατάλληλη για οτιδήποτε κάτω από τον καυτό ήλιο. Σπεύδει η γιαγιά να το θυμίσει: “το μόνο που επιτρέπεται, Αντζελίνα μου, είναι η επιστροφή στο σπίτι”, της λέει. Μα στο μεγάλο της κουβά, η μικρή Αντζελίνα, έχει ετοιμάσει ζύμη για κεφτεδάκια και στο φούρνο ψήνεται ήδη το ψωμί. “Δεν μπορώ να φύγω. Θέλεις να μου καούν όλα αυτά, επειδή εσύ και ο παππούς βιάζεστε να γυρίσουμε σπίτι;”, παρατηρεί η γλυκιά μου. Όμως η γιαγιά είναι ανένδοτη. Ανένδοτος και ο παππούς …

“Καλά! μια στιγμή τότε! περιμένετε να ξεπλύνω όοοολα αυτά! Δε λέτε ότι πρέπει ο καθένας να κάνει από κάτι;” υποχωρεί τελικά η μικρή Αντζελίνα. Μαζεύει “όοοολα” τα -δύο, τρία- παιχνίδια της και ανακοινώνει γεμάτη χαρά: “τα μάζεψα! τα ξέπλυνα! να ξεπλύνω τώρα και τις σαγιονάρες μου!”. Τις ξεπλένει. Τις φοράει. Φορτώνεται τα παιχνίδια της – γιατί η γιαγιά λέει ότι ο καθένας πρέπει να κουβαλάει τα πράγματά του- και ξεκινάνε …

Μια στιγμή όμως! Κάτι θέλει η μικρή Αντζελίνα…

Τι θέλει, λοιπόν, η μικρή Αντζελίνα;

Ένα βιαστικό βήμα είναι η αιτία που λερώθηκαν οι σαγιονάρες της με ψιλή άμμο, λερώθηκαν και τα ποδαράκια της και θέλει να πάει να τα ξεπλύνει στη θάλασσα, να φορέσει τις σαγιονάρες της καθαρές στα καθαρά της ποδαράκια και να περπατήσει μετά μέχρι το αυτοκίνητο.

Γυρίζει πίσω, βουτάει ποδαράκια και σαγιονάρες στη θάλασσα, τα ξεπλένει, φοράει τις καθαρές σαγιονάρες στα καθαρά ποδαράκια και ξεκινάει να βρει τη γιαγιά. Όμως, εκεί που η άμμος γίνεται ψιλή, τα πόδια λερώνονται ξανά και …

τι θέλει η μικρή Αντζελίνα;

…. η μικρή Αντζελίνα θέλει να πάει ξανά μέχρι τη θάλασσα, να ξαναξεπλύνει τα πόδια της, να ξαναφορέσει τις καθαρές της σαγιονάρες και να περπατήσει μέχρι το αυτοκίνητο.

Η θάλασσα πιο ζεστή της φαίνεται τούτη τη φορά. Ξεπλένει αργά την ψιλή άμμο, τη βλέπει να φεύγει από τα πόδια της και να ακουμπάει κάτω, στο βυθό. Προχωρεί λίγο πιο βαθιά, γιατί βλέπει ότι και η γάμπα της είναι λίγο λερωμένη. Τα καταφέρνει τελικά και όλα αστράφτουν! Φοράει τις σαγιονάρες της και βγαίνει από το νερό. Προχωράει προς τη γιαγιά…

Μα, στην περιοχή της ψιλής άμμου τα ποδαράκια της γεμίζουν ξανά και τότε …

… η μικρή Αντζελίνα θέλει… να πάει ξανά μέχρι τη θάλασσα, να ξαναξεπλύνει τα πόδια της, να ξαναφορέσει τις καθαρές της σαγιονάρες και να περπατήσει μέχρι το αυτοκίνητο!

“Δεν θα σε περιμένω άλλο Αντζελίνα!” της φωνάζει η γιαγιά της.

“Πρέπει να είναι καθαρά τα πόδια μου, γιαγιά! Να μη λερώνω το αυτοκίνητο του παππού!”

“Ο παππούς έχει ένα μπουκάλι με νερό στο αυτοκίνητο και θα ξεπλύνεις εκεί τα ποδαράκια! Έλα! Αυτή είναι η χειρότερη ώρα του ήλιου!”.

ΤΕΛΟΣ! Δεν υπάρχει άλλη δικαιολογία. Η μικρή Αντζελίνα το παίρνει απόφαση. Το μπάνιο τελείωσε! Αύριο πάλι. Με τα βατραχοπέδιλα θα φτάσει στα βαθιά, θα δει χελώνες … μα θα ζητήσει από τον παππού και τη γιαγιά να έρθουν την καλή ώρα του ήλιου, για να μπορέσει να “μαγειρέψει” μετά στην άμμο με την ησυχία της.

Αφιερωμένο στα μικρά παιδιά με τα “μεγάλα” επιχειρήματα

Αντίθεση

Leave a comment

 

 
Τι κι αν ο σταθμός του ΚΤΕΛ ανακαινίστηκε;

Το συναίσθημα του αποχωρισμού έχει την ίδια πικρή γεύση. Σώζει μονάχα η βεβαιότητα της σύντομης επιστροφής!

Πρόβες

Leave a comment

Από νωρίς το απόγευμα…
… μέχρι το δειλινό.

Older Entries