Home

Στο κολυμβητήριο

Leave a comment

kolimbisi 2

Περιμένοντας να τελειώσει η προπόνηση, πιάνω συζήτηση με τον πατέρα ενός πεντάχρονου αγοριού. Μου λέει ότι σήμερα θα είναι η πρώτη φορά του γιού του στο κολυμβητήριο. Πήγαν και στο καράτε και στο μπάσκετ και τώρα περιμένουν να αποφασίσει ο μικρούλης ποιο άθλημα του αρέσει.Το ίδιο θα κάνουν σε λίγο με τις ξένες γλώσσες.

Με ρωτάει για τα δικά μου παιδιά. Τις ηλικίες και τα ενδιαφέροντά τους. Του λέω ότι κι εμείς πριν από 12-15 χρόνια τα ίδια κάναμε. Γυρίζαμε σε καράτε, μπαλέτο, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά …

“Αυτό γίνεται!” λέει σκεπτικός. “Δίνουμε στα παιδιά μας όσα περισσότερα εφόδια μπορούμε … τα μορφώνουμε … τα ετοιμάζουμε να είναι άξιοι πολίτες και τελικά θα μας τα πάρουν οι ξένοι! Ούτε τα παιδιά μας δεν θα μπορούμε να κρατήσουμε στη χώρα μας!”

Έστρεψα το βλέμμα μου προς το νερό της πισίνας και η σκέψη μου προσπάθησε να βρει καταφύγιο αισιοδοξίας στο χαμόγελο της Νένας καθώς πλησίαζε προς το μέρος μου. “Έτοιμη! Πάμε;”

Advertisements

Πάσχα

Leave a comment

pasxa 1

Όλα εκείνα που υποτιμούσα ως παιδί, αποκτούν ιδιαίτερη αξία, φέτος ειδικά που το τραπέζι μας θα έχει άδειες θέσεις …

Κεριά

Leave a comment

pasxa 5

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

pasxa 6

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Κ. Καβάφης

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Ποτάμια

Leave a comment

potamiTo ποτάμι στο νησί μας;

ή

Kelvin River in Glascow;

Τι ώρα είναι;

Leave a comment

Μα τι ρωτώ;

Ο χρόνος παγώνει στην ευτυχία και την αγωνία!

wra.JPG