Home

Γιορτινοί ασπρισμένοι τοίχοι

Leave a comment

Αγαπημένε μας μπαμπά,

κανένας μας δεν πίστευε ότι θα έρθει η στιγμή να φύγεις. Υπήρξες στήριγμα γερό και ασφαλές για όλους μας. Είναι δύσκολη η στιγμή του αποχωρισμού μας.

“Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος…” τα είχες τακτοποιήσει όλα, αφήνοντας πίσω σου μονάχα γλυκιές και δυνατές αναμνήσεις.

Θα σε σκεφτόμαστε κάθε φορά που θα συναντάμε παλιούς σκαραβαίους, γιορτινούς ασπρισμένους τοίχους, ψιλόλιγνα κυπαρίσσια.

toixoiΘα σε βρίσκουμε πίσω από τα χαρούμενα χρώματα της Ανατολής του ήλιου, μα και πίσω από εκείνα τα μελαγχολικά της Δύσης.

Θα είσαι εκεί όταν θα δοκιμάζουμε την πρώτη γουλιά κόκκινο κρασί, όταν θα στίβουμε στο φαγητό μας λεμόνι, όταν θα τρώμε πατάτες τηγανητές με αυγά, στο χωριό, στην πόλη ή όπου αλλού.

Θα καταγράφουμε τα χιλιοστά της βροχής, περιμένοντας ότι θα μας ρωτήσεις.

Θα αναλύουμε τις πολιτικές εξελίξεις προσδοκώντας για το δικό σου σχόλιο.

Θα ακούμε οπερέττες και θα είσαι εκεί … πίσω από τα παδικά χαμόγελα του Νίκου, τη Νένας, της Αλεξάνδρας και της Ειρήνης.

Η ζωή θα συνεχιστεί, ασφαλώς! όπως θα έλεγες κι εσύ, μα ποτέ δεν θα είναι ξανά ίδια, γιατί φεύγοντας παίρνεις μαζί σου και ό,τι είχε απομείνει από τη μαμά.

Αφήνεις, όμως, τις προϋποθέσεις ώστε πλήθος στιγμών να εξακολουθούν να συμβαίνουν σα να μην έφυγες ποτέ!

Advertisements

19

Leave a comment

DSCF1402.JPGΔεν έχω λόγια …