Home

Μόνο του

Leave a comment

papaki 1.jpg

Το είδαμε να ταξιδεύει μόνο του στο αφιλόξενο λιμάνι μας και ανησυχήσαμε, ότι θα χαθεί. Μα αυτό γρήγορα βρήκε την πορεία του. Στράφηκε προς τον ήλιο και ακολούθησε το μονοπάτι που χαράζουν οι ακτίνες του. Σίγουρα, αυτή η επιλογή του δεν θα το προδώσει!

papaki 2.jpg

Advertisements

Καλό μήνα

Leave a comment

december.jpg

Ο Δεκέμβριος ήρθε με όλη του τη δύναμη!

Ο μήνας που θα γεμίσει το σπίτι μας ξανά παιδιά!

Αυτές οι μέρες του Νοέμβρη …

Leave a comment

glasgow.jpg

… κυλούν αργά, μαρτυρικά αργά.

Ίσως γιατί κοντεύουν να έρθουν αλλά ακόμα δεν είναι εδώ.

Ίσως επειδή λείπουν κάποιες μέρες, αλλά τις μετράω ότι είναι ήδη πολλές.

Ίσως γιατί το skype, το viber, το messanger δε φτάνει, τελικά, να τα φέρει κοντά κι ας λέμε όλοι μας: “κάθε μέρα τα βλέπω και είναι σα να τα έχω εδώ”.

Λόγια παρηγοριάς τα διαδικτυακά μηνύματα, ώστε να καταφέρουμε να αντέξουμε ακόμα 2-3 εβδομάδες, μέχρι το όνειρο να γίνει πραγματικότητα, να τα σφίξω, επιτέλους, ξανά στην αγκαλιά μου!

Η τρομοκρατία του καιρού

Leave a comment

kairos.jpg

Πραγματική τρομοκρατία αποτελεί πια το δελτίο καιρού! Κλεισμένοι στα σπίτια μας, δύο μέρες τώρα, με κλειστά σχολεία και αναβολή πάσης φύσεως εργασίας ή ταξιδίου, περιμένουμε την επέλαση του Ζήνωνα, του κυκλώνα της Μεσογείου!

Την παραπάνω φωτογραφία την τράβηξα χθες, όταν βγήκα δειλά δειλά από το σπίτι μου να κάνω κάποια ψώνια, να προλάβω πριν έρθει η κακοκαιρία …

Τόσα πολλά υπάρχουν γύρω μας να μας αγχώνουν και να μας ταλαιπωρούν που είναι κρίμα να φοβόμαστε ακόμα και τον καιρό!

 

Κεριά

Leave a comment

pasxa 5

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

pasxa 6

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Κ. Καβάφης

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

25η Μαρτίου 2016

Leave a comment

Ανδρέας Κάλβος- Ωδή έκτη, Αί ευχαί

α´

Τῆς θαλάσσης καλήτερα
φουσκωμένα τὰ κύματα
῾νὰ πνίξουν τὴν πατρίδα μου
ὡσὰν ἀπελπισμένην,
ἔρημον βάρκαν.

β´

῾Στὴν στεριάν, ῾ς τὰ νησία
καλήτερα μίαν φλόγα
῾νὰ ἰδῶ παντοῦ χυμένην,
τρώγουσαν πόλεις, δάση,
λαοὺς καὶ ἐλπίδας.

γ´

Καλήτερα, καλήτερα
διασκορπισμένοι οἱ Ἕλληνες
῾νὰ τρέχωσι τὸν κόσμον,
μὲ ἐξαπλωμένην χεῖρα
ψωμοζητοῦντες·

δ´

Παρὰ προστάτας ῾νἄχωμεν.
Μὲ ποτὲ δὲν ἐθάμβωσαν
πλούτη ἢ μεγάλα ὀνόματα,
μὲ ποτὲ δὲν ἐθάμβωσαν
σκήπτρων ἀκτῖνες.

Αυτό που με συγκίνησε και συνάμα με τρόμαξε στη φετινή σχολική γιορτή μας, ήταν αυτό το τόσο επίκαιρο απόσπασμα του Κάλβου. Η ιστορία της Ελλάδας κάνει (φαύλους) κύκλους δυστυχώς …

Άκου αγάπη μου…

Leave a comment

anthodesmi.JPG… όταν βρέχει κακόβουλα σχόλια, ΕΣΥ… να κρατάς ομπρέλα (!) και μια ανθοδέσμη γεμάτη θετικές σκέψεις!

Και άσε τους άλλους να κρυώνουν, εκτεθειμένοι στο ψύχος των αγενών λόγων τους!

Older Entries