dreamer morningO ήλιος δεν έχει βγει ακόμα, η ανατολή μόλις που έχει αρχίσει να “ροζίζει” και  ο Dreamer ακουμπάει ευγενικά το κεφαλάκι του στο μαξιλάρι μου και βγάζει έναν βαθύ αναστεναγμό. Έχω ακούσει από λίγο πιο πριν τα βήματά του στο διάδρομο και μετά στο ξύλινο πάτωμα του δωματίου μας, μα κάνω ότι κοιμάμαι …

Αν δει και η πρώτη του απόπειρα καταλήγει στο κενό, επιχειρεί και δεύτερη: σπρώχνει τη μουσουδίτσα του πάνω στο μάγουλό μου, κάτω από το μαξιλάρι μου και αναστενάζει βαθύτερα. Όταν καταλάβει ότι ανταποκρίνομαι στο κάλεσμά του, κάθεται κάτω και περιμένει υπομονετικά να σηκωθώ, να τεντωθώ, να ντυθώ και να βάλω παπούτσια. Τελειώνοντας το δέσιμο στα κορδόνια μου, εκείνος τρέχει ήδη στο διάδρομο να βρει το λουρί του.

Ο σκύλος μας αποτελεί μέρος μιας ευτυχισμένης ρουτίνας. Με κάνει να θέλω να σηκώνομαι κάθε πρωί από το κρεβάτι, τη στιγμή που όλες οι πολιτικές εξελίξεις τριγύρω τείνουν να μας καθηλώνουν σε ανασφαλή αδράνεια!

Advertisements