“Ανησυχώ” μας έλεγε όλο το χειμώνα. “Ανησυχώ ότι ο εγκέφαλός μου αδειάζει από αναμνήσεις, γιατί τον περισσότερο χώρο τον πιάνει το ΑΟΔΕ”. Γελούσαμε όλοι με τα αστεία του. “Όχι, αλήθεια σας λέω” συνέχιζε “δεν θυμάμαι τίποτα από τη ζωή μου στο νηπιαγωγείο ή στο δημοτικό, θυμάμαι όμως να σας πω τον ορισμό της επιχείρησης και τις λειτουργίες της ή τις βασικές έννοιες της ηγεσίας”.

Aπό σήμερα μπορεί να αρχίσει να ξεχνάει όλη αυτή την ύλη του ΑΟΔΕ που τον έχει κάνει να στριμώξει τις αναμνήσεις του στο περιθώριο του μυαλού του. Για να τον βοηθήσω, λοιπόν, στη λήθη και στη μνήμη του καταφεύγω στο cheese cake!

Εφοδιάστηκα εγκαίρως με 2 πακέτα τυρί κρέμα (400 g), 1 κουτί γάλα ζαχαρούχο και 1 πακέτο μπισκότα ολικής άλεσης. Στο ψυγείο υπάρχει βούτυρο και μαρμελάδα βύσσινο. Λεμόνια δε λείπουν ποτέ από το σπίτι, αφού ο νόνος τα βάζει σε κάθε φαγητό του!

Στο μίξερ αναμιγνύω ζωηρά το τυρί με το ζαχαρούχο και στίβω μισό λεμόνι, ώστε η κρέμα να είναι ελαφρώς ξινούτσικη και καλά δεμένη.

Θρυμματίζω τα μπισκότα, τα αναμιγνύω με ελάχιστο βούτυρο (2 κουταλιές της σούπας) και τα στρώνω στη βάση του σκεύους που θα φιλοξενήσει το γλυκό. Από πάνω απλώνω την κρέμα. Το βάζω στο ψυγείο για μερικές ώρες, ώστε να “δέσουν” τα υλικά. Λίγο πριν το σερβίρω περιχύνω με τη μαρμελάδα!

cheese cake

Τη συνταγή αυτή την καθιέρωσε, από πέρσυ, η Νένα μας! Ταιριάζει με όλες τις εποχές. Το αναζητά, όμως, κανείς περισσότερο στον καύσωνα του θέρους …

Advertisements