ή

“κρυμμένος θησαυρός”, Πρωτοχρονιά 2014

01.01.2014

Φέτος, αγαπημένα μου παιδιά, έχω έντονη την επιθυμία να «δαμάσω» το χρόνο. Νοιώθω σα να θέλω να του επιβληθώ.

Να … θα ορθώσω το ανάστημά μου, σκέφτομαι, κι έτσι παχύς και ογκώδης καθώς είμαι, με τα κόκκινα ρούχα μου και την άσπρη γενειάδα μου, δεν μπορεί … θα με φοβηθεί, λέω, και θα σταματήσει να «τρέχει»!

«Κάτσε» θα του πω και μετά «μείνε!», σα να είναι ο Dreamer. Κι αυτός, από σεβασμό, έστω, στην προσφορά μου τόσων χρόνων, θα με ακούσει και … θα «παγώσει»!

Στη συνέχεια θα τον καλοπιάσω με γλυκά χριστουγεννιάτικα ή γλυκά ψυγείου. Θα του προσφέρω και κάτι να πιεί, αναψυκτικό ή τσάι ή νερό … ό,τι τραβάει η όρεξή του, αρκεί να σταματήσει να κυλάει, να τρέχει, να χάνεται!

Τέλος, αν δεν καταφέρω κάτι με όλα αυτά τα κόλπα, τότε θα πείσω τους φίλους μου τα ξωτικά, να αλλάξουν τα ρολόγια. Θα τους προτείνω να κάνουν τα δευτερόλεπτα ώρες, τις ώρες μέρες και κάθε μέρα να έχει τη διάρκεια ενός μήνα, το λιγότερο … Θα τα κυκλοφορήσουμε το γρηγορότερο δυνατόν στο εμπόριο, μέσω internet!

Θα είναι κάπως σαν αυτά που θα βρείτε να στέκουν μπρος στην Ανατολή και να μετρούν όχι δευτερόλεπτα, λεπτά και ώρες, αλλά στιγμές … ευτυχίας, δημιουργίας και ατελείωτης αγάπης!

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

Advertisements