Χθες επέστρεψε στεναχωρημένος από το σχολείο.

Τα νέα για τον συμμαθητή του που προσπαθεί να νικήσει τον καρκίνο, τον συνέτριψαν! Αφάνισαν κάθε αισιοδοξία του, ποδοπάτησαν κάθε επιθυμία του και τον άφησαν αποδυναμωμένο, να μην μπορεί, μα ούτε να θέλει …

“Είναι άδικο”! Πώς να περιορίσεις την πίκρα του; Τι να του πεις για να ξεχάσει; να ξεχαστεί;

Image

Η χθεσινή μέρα κύλησε σαν βαριά πέτρα σε ανηφόρα …

“Γι’ αυτό φορούσε καπέλο όταν μιλούσαμε στο skype” … μονολογούσε και χτύπαγε τα πλήκτρα δυνατά, με θυμό και πίκρα για το “άδικο” που αγγίζει ακόμα και τη δική τους τρυφερή ηλικία.

Advertisements