Αλλάζοντας λιγάκι την έκφραση “περίοδος παχιών αγελάδων” για την ανθηρή οικονομία, την οποία, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα αργήσουμε πολύ να δούμε, μπορούμε να μιλήσουμε για “περίοδο παχιών συναισθημάτων” κατά τη διάρκεια της οποίας οι ανθρώπινες σχέσεις χαρακτηρίζονται από ζεστές κουβέντες και φιλικές κινήσεις. Είναι οι μέρες εκείνες με τα πλατιά χαμόγελα και το ειλικρινές ενδιαφέρον. Οι μέρες που νιώθουμε την ανάγκη για συνεύρεση και για έξοδο με πρόφαση το φαγητό ή το ποτό.

Ναι! Όλες τις μέρες του χρόνου αγαπιόμαστε, αλλά κάποιες μέρες αγαπιόμαστε πιο πολύ. Ξεχνάμε τα ελαττώματα του άλλου, τις πικρίες του παρελθόντος και τις βαριές κουβέντες που, ίσως, κάποτε ανταλλάξαμε.

Διώχνουμε την τραχύτητα της επιφύλαξης. Αποκτούμε την απαλότητα του “δοσίματος”. Ανοίγουμε διάπλατα την καρδιά μας, περιγράφουμε περισσότερο αυθόρμητα τις σκέψεις μας και ξεκλειδώνουμε τις σκουριασμένες αρθρώσεις μας.

Γελάμε, μιλάμε, αγκαλιαζόμαστε, φιλιόμαστε πιο εύκολα.

Αυτές τις μέρες τις χρειαζόμαστε, επειδή προσδίδουν γλυκύτητα στην ανθρώπινη ψυχή και φορτίζουν τις άδειες μπαταρίες μας.

Ας ευχηθούμε, αυτές οι γλυκιές περίοδοι, να είναι συχνότερες μέσα στη νέα χρονιά!

Advertisements