Δύο ανθρώπους εμπιστεύομαι στα μουσικά δρώμενα.

Τη φίλη μου (τώρα) και παλιά μου μαθήτρια, την Ξ., η οποία φροντίζει μέσω email να με ενημερώνει για τις νέες μουσικές κυκλοφορίες. Με πειράζει, λέγοντας ότι, εδώ, στο μικρό μας τόπο θα περνούν τα χρόνια κι εμείς θα ακούμε ακόμα “τα παλιά των Pretenders”. Πριν δύο μήνες, μου έστειλε αυτό το τραγούδι και από τότε κόλλησα.

Ποτέ μα ποτέ, όμως, δεν προσπερνάω τη γνώμη του Λ. Αφιερωμένος στη μουσική από την προεφηβεία του ακόμα, οσφρίζεται, θα έλεγε κανείς, τα μουσικά μαργαριτάρια. Είναι αυτός που με έμαθε να ακούω Βob Dylan και Patty Smith. O ίδιος που μερικά χρόνια αργότερα θα έμπαινε, ενθουσιαμένος, στο δωμάτιό μου με τον πρώτο δίσκο των Smiths και των REM. Εγγύηση αποτελεί κάθε μουσική του πρόταση και υποκλίνομαι στο τελευταίο του άρθρο με τίτλο “Monika: Video for…Baby, από το Avatar, το κορυφαίο Ελληνικό άλμπουμ του 2008….”.

Ο καλύτερος μουσικός ήχος για απόψε, στη γιορτή της πρώτης του νέου χρόνου! Αισιόδοξος και full of promises!

Advertisements