Ο σκύλος μας δεν καταλαβαίνει από Χριστούγεννα και αργίες. Κάνει υπομονή, αλλά κατά τις 8 έχει μάλλον εξαντληθεί. Τριγυρνάει στο σπίτι και καταλήγει δίπλα στο μαξιλάρι μου. Αφήνει έναν σιγανό παραπονιάρικο αναστεναγμό, τόσο όσο χρειάζεται για να με ξυπνήσει! Καθώς ντύνομαι κοιτάω το θερμόμετρο. 6,7 βαθμοί Κελσίου έξω! Φοράω τα ρούχα μου σε στρώσεις, όπως τότε … όταν ήμουν μικρή και φορούσα φανέλα, ζιβάγκο, μπλούζα μάλλινη με λαιμόκοψη και μπουφάν!
Πριν βγω απο το σπίτι, φοράω κι ένα σκουφάκι να μην κρυώσει το νυσταγμένο μου κεφάλι! Ευτυχώς σήμερα δεν θα έχει κίνηση στο δρόμο, σκέφτομαι καθώς κατεβαίνω τη σκάλα. Και αυτό με καθησυχάζει για την πρωινή μου ενδυματολογική προσπάθεια!
Είκοσι λεπτά αργότερα επιστρέφουμε στο σπίτι, ελαφρώς λαχανιαμένοι και παγωμένοι. Ανοίγοντας την πόρτα με καλοσωρίζει άρωμα καφέ. Στο τραπέζι της κουζίνας με περιμένει χριστουγεννιάτικο πρωινό: η κουλούρα της Παραμονής, καταπληκτική δημιουργία της φίλης μας της Κ., και κούπες με αχνιστό καφέ!

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ … λοιπόν!

Advertisements