Την Κυριακή το πρωί περπατήσαμε μέχρι τον πράσινο φάρο.

Αυτή τη φορά φοβήθηκε να προχωρήσουμε πάνω στα βράχια μέχρι το τέλος.

Έτσι, μείναμε στη μέση της διαδρομής και κοιτούσαμε από μακριά την πόλη, προσπαθώντας να εντοπίσουμε το σπίτι μας.

Φεύγοντας, ζηλέψαμε τους ταξιδιώτες στο πλοίο της γραμμής. “Κι αν φεύγαμε κι εμείς να πάμε μέχρι την Αθήνα να δούμε τα αγόρια;” πρότεινε η μικρή μας …

Το μεσημέρι φάγαμε, επιτέλους, καλαμαράκια σε μια παραθαλάσσια ψαροταβέρνα, η οποία είχε φορέσει τα χειμωνιάτικά της!

Αργά το απόγευμα, μπήκαμε μαζί στην κουζίνα και φτιάξαμε πάστα φλόρα να έχουμε αύριο στο πρωινό μας.

Άντε! Πλησιάζει η μέρα της επιστροφής σας! Μας έχετε λείψει!

Advertisements