Στο μεσημεριανό τραπέζι ο Ν κάνει σχέδια για το επικείμενο ταξίδι του στην Αθήνα. Ο παππούς (Π) συμμετέχει με τον τρόπο του και ο διάλογος που προκύπτει είναι απολαυστικότατος!

Ν: Κρίμα να μην έχει το αυτοκίνητό μας ένα USB.
Π: Τί είναι αυτό που γυρέυει το παιδί;;;
Ν: USB … είναι κάτι που θα ήθελα να είχε το αυτοκίνητό μας για να συνδέσω το mp3 μου!
Π: Τί είναι αυτό το -πώς-το -είπες-δεν -κατάλαβα …
Ν: Το USB είναι μία θήρα, μία πόρτα, ας το πούμε έτσι για να καταλάβεις …
Π: Και τί;;; Δεν έχει το αυτοκίνητό σας πόρτες; Τί λέει ετούτο το παιδί;
Ν: Εγώ τί λέω;;; Απλά εσύ δεν καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι για μένα να έχω το mp3 μου φορτισμένο σε όλο το ταξίδι!
Π: Το ποιο;;;
Ν: Το mp3 μου. Αυτό, για να καταλάβεις, είναι κάτι σαν πικ-απ, που χωράει πολλααααά τραγούδια!
Π: Και κουβαλάς ολόκληρο πικ-απ μαζί σου στο ταξίδι;;!!

Advertisements