Η τουριστική “ανάπτυξη” της περιοχής ήταν η αιτία που δεν πηγαίναμε πια στην αγαπημένη μας παραλία.
Η “σπουδαία” αρχιτεκτονική παρέμβαση διέλυσε το τοπίο.
Καταπατήθηκαν ακόμα και τα αυτονόητα, όπως η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής.
Ώσπου, ξαφνικά, χθες ένας φίλος μου ανακοινώνει γεμάτος χαρά ότι το ξενοδοχειακό εξάμβλωμα εγκαταλήφθηκε από τον ιδιοκτήτη, διότι επιτέλους έπιασαν τόπο όλες εκείνες οι καταγγελίες περί καταπατήσεων και μη τήρησης βασικών κανόνων ασφαλείας. “Τρέχα, πριν το μάθει όλο το νησί και γεμίσει η παραλία κόσμο!”

Κι έτρεξα! Πήρα τα παιδάκια μας και σε μισή ώρα απολαμβάναμε μία έρημη πεντακάθαρη παραλία.
Έχουν περάσει τουλάχιστον 20 χρόνια, μα είναι σα να βλέπω εμάς τους δυο στη θέση τους!

Advertisements