“ΤΙ θέλει η κυρία Φρίμαν” του Πέτρου Αμπατζόγλου και “Αφροδίτη” της Ιζαμπέλ Αλιέντε.


Δύο βιβλία που “στήριξαν” το χρόνο όταν κινδύνευε να σωριαστεί από ανία ή φόβο και στα οποία ανατρέχω συχνά όταν κουράζομαι από όλα τα άλλα!

Στις σελίδες της “Αφροδίτης” κρύβεται το λατρεμένο μου “ρυζόγαλο της πνευματικής παρηγοριάς”

και η “κυρία Φριμάν” συμπυκνώνει την ουσία της ζωής, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο από αυτή την ίδια τη ζωή!

Advertisements