Σήμερα το πρωί, πριν φύγεις για το σχολείο, ένιωσα το βλέμμα σου να με κοιτάει από κοντά. Συζητούσαμε για το κολατσιό σου, εσύ γύρισες τα ματάκια σου προς το μέρος μου και τότε ξαφνικά σε είδα ψηλότερη και με την έκφραση μεγάλου παιδιού. Ανατρίχιασα! Μου μεγαλώνεις … αυτό μαρτύρησαν τα μάτια σου και μου φεύγεις (αυτή ήταν η επακόλουθη δική μου συνειδητή σκέψη).

Μικρό, λατρεμένο κοριτσάκι μου, αεικίνητο και πολυλογούδικο, περνάς τις ηλικίες και ξεφεύγεις σιγά σιγά από την παιδικότητα. Το κορμάκι σου στρογγυλεύει και ο χρόνος πλησιάζει … ο χρόνος εκείνος που θα πρέπει να σταθώ απέναντι και το μόνο που θα μου επιτρέπεται θα είναι να σε κοιτάζω!
Advertisements